BEN

Sakın aldanma ufacık, tefecik olduğuma
Inan mangal gibi bir yürek taşırım ben
Sorma, nereliyim,bakma nasıl yaşadığıma
Mazlumların cephesinde, savaşırım ben

BULAMADIM

Yalan dünyanın halına
Dur diyeni bulamadım
Bülbülün güle nazına
Bir çare bulamadım

ÇOK ŞÜKÜR

Biz ne idik bizi dünyaya getirdin, dünyaya sahip olan habip
Hikmetine, senden gelene şükrederim, yarabbim sana çok şükür
Kıyıda, köşede kalmış, dertli kullarının derdine, olursun tabip
Hikmetine,senden gelene şükrederim, yarabbim sana çok şükür

DOSTUM

Sevgi nuru ile kaynar pişerler
Aşk atıyla dağları aşıp gelirler
Gönül bahçesinden gül dererler
Dostum güzellerin gül bahçesinde

BİR DOST GERÇEĞİ

Sene 1966 yılıydı, yaşım ise, henüz on altıydı,
İstanbul’da, bir temmuz sabahıydı,
Ellerinde mavzerlerle,
Asker ve polis her köşede pusudaydı,

ANNEME MEKTUP

Anne beni merak etme,
Ben şu anda,
Yozgat ceza evinde tutuklu bulunuyorum,
Yılmaz Güney var ya,
Şu filim artisti olan,
Hah işte onunla beraber sorgulanıyorum.

NASİHATIM

Kulak verin dinleyin beni yavrularım
Gün gelir kulağınızda küpe olur nasihatlarım
Sakın ha sakın her gördüğünüz kişiye sır vermeyin

BİZİM ELLER
Ömrümden bunca yıl geçmesine rağmen, 27.12.2005
Ne, doğup büyüdüğüm toprakları,
Ne, boğaz tokluğuna çalışan,
Çarıklı, tırpanlı, Kazım, Galıman, Melez, Selamet dayıları
Ne, tandırda, orakta, çapada emek veren,
Satı, Kömür, Yeter bibi gibi kadınlarla,
Açlıktan kaburgaları çıkmış,
Dünyalarına küsmüş, fakir, fukara yoksulları,
Ve nede, erenlerin başı olan,
Yüce, kırklar türbesini unuturum.
Elif’e, Fatma’ya, Ahmet’e, Mustafa’ya,
Yokluktan düğün dernek kuramazsın.
Hastalanınca, doktora, hekime şehere varamazsın,
Zahmeri ayında,
Bakımsızlıktan, çaresizlikten,
Üç günde ahreti boylarsın.
O günden sonra köyü bir yas alır,
Ne karadır şu anlımızın yazısı,
Meleşiyor koyun ile kuzusu diye,
Günlerce ağıt yakarlar,
Dinleyenlerin yüreklerini dağlarlar.
O dönemler hökümetten korkulup,
Gizli, gizli cem edilirdi, sanki suç işlenirdi,
Oysa ki cemlerde,
Barış, dostluk, tanrıya inanma,
Ve, insan sevgisi öğretilirdi,
Bunlar vazgeçilmez ilkelerdi.
İşte hep böyle,
Baskı, zulüm ve korkuyla geçti ömrümüz,
Ne yüzümüz güldü, nede gönlümüz.
Bizler isyan yerine sabretmeyi,
Haram yerine helalı ilke edindik,
Mazlumların yanında yer alıp,
Kerbela, Tunceli, Maraş,
Çorum ve Sivas’ta şehitler verdik.
İşte böyledir bizim ellerin yaşantısı,
Bilmem ne zaman değişir anlımızın kara yazgısı,
Dahasını ne sor, nede ben söyleyim,
Hadi git artık dostum, git’te,
Yaş kalmayan, kanlı gözlerimi sileyim...Ali yakar

BİLİRMİSİN

Ufukların arkasında
Bir ses gelir bilirmisin
Yedi kat gök katında
Makamı var bilirmisin

BENİ BULAMAZSINIZ

BELLİDİR DOSTUN

ONURLU DAVAMIZA
Duy benim, garip gardaşım duy,
Munzur dağlarında, öfke, kan vede nefret kokuyor,
Dersim’de, Maraş’ta,Çorum’da, Sivas’ta insanlar yakılıyor,
Haysiyetsizler, bunu Allah adına yaptık diyor.
Bizler, 1400 yıldır, acılar içinde kavrulduk,
Yağmur yağdı, deli poyraz esti, savrulduk.
Suçsuz yere, sebebsiz yere,
Karakollarda falakaya yatırıldık,
Coplar yedik hücrelerde, elektiriklere takıldık.
Doğduğumuza, pişman ettiler bin kere,
Binlerce kurban verdik karanlık gecelere.
Ayaz gecelerin soğuğunda, nöbetler tuttuk,
Atalarımızın yaşadığı topraklarımızdan kovulduk.
Neden niçin diye, kendimi sorguladım,
Düşündüm, taşındım, bir yanıtını bulamadım.
Bir lokma ekmeğe muhtaç olduk, ellerin yurdunda,
İhanetler gördük, sağımızda, solumuzda.
Güven duyduk, güvendiğimiz dostlara,
Umudumuz yitmedi, taşınacak yarınlara.
Emeğe saygı tükenmeyecek,
Nice, nice bahtiyarlar doğup büyüyecek,
Elbette sahip çıkacağız, kelle koltukta gidenlere,
İnsanlık onuruna, idam sehpasında can verenlere
Mapuslarda,
Binbir cefa gören, yiğitlerimizi unutmayacağız,
Kerbelada Hüseyin’i,
Nesimi’yi, Yusuf’u, İbo’yı, Deniz’i, Mahir’i,
Vede dersimde Mazlum doğan’ı, Yılmaz’ı, Ahmet’i
Her zaman yaşatacağız,
Bir cümlesi anılarımızda yaşıyor biiir, bir,
Anlamadık bire zalım,
Sende olan, bu ne nefrettir, bu ne kibir.
Acının, emeğin ne olduğunu bilenler çok iyi bilir,
Zalımın zulmünü-de, ancak çekenler bilir.
Eyyy benim, derin uykulara dalan dostlarım,
Böyle onurlu, gururlu davadan hiç vazgeçilirmi,
Kadere, kalleşe, fırsatçıya, fesatçıya ödün verilirmi,
Bizler dostumuzu, düşmanımızı çok iyi tanırız,
Gün gelir, zaman dolar, haini, riyakarı elbette yargılarız.
Heyy bere benim,
Dava uğruna yüreklerini hiçe sayan dostlarım,
Halkına sevdalı yoldaşlarım,
Sizler ölmediniz, ölmeyeceksiniz,
Bizler, onurlu ve haklı davanıza,
Ak göğsümüzü, siper etmesini biliriz,
Gerekirse bu uğurda, her gün ölür, yine diriliriz,
Bizler bir gider, binlerce çoğalır geri geliriz
Yaşasın haklı davamız,
Yaşasın onurlu mücadelemiz...Ali yakar

MUNZURUM

YIKMAK İSTİYORUM

BİR OLALIM

BENİ BEN OLARAK YAŞATIN

SELAM GETİRDİM

ali yakar

HAK YOLUNA Bu gün dost ehlinden, karalar içinde, bir kervan geçti
Keribela çölünde, ehlibeyt hakkı için ölüm şerbeti içti
Kalbimizde dermanı olmayan, nice yaralarımız depreşti
Mazlumun hakkını savunmak için, gittiler, hak yoluna

İŞTE BEN BÖYLE BİR DÜNYA İSTİYORUM

VARIMIŞ

GÖRDÜM

GÖRDÜM

GARDAŞ DEĞİLMİYİZ

AYRILMAM BEN YOLDAN

GÖR GARDAŞIM

ONURLU DAVAMIZA

BENİ BULAMAZSINIZ

BENDE

SENİ

BELLİDİR DOSTUN

ANAHTAR

GELDİM

BİZ BU ALİYİ DOST BİLİRİZ

BENİ BULAMAZSINIZ

ELVEDA

SORMALIYIZ

O KOYUYOR ADAMA

ARADIM

BUNA ŞAŞIYORUM

YILDIRAMAZLAR

SORUN ONU

BİTİRMEDİMİ

BİRER BİRER

DILO YARE

BİR HOŞ

BUNA ŞAŞIYORUM

BENİM YURT-UM

GÖRDÜLER BENİ

CAHİLE BAK

BU İTLER

HINAMİ

GİDENLER GELMİYOR

DÜNYA

OLDUK

insafsız

BU TOPRAK

ANAM

SATILDI GİTTİ

ALMAYA GELDİK